Van laag naar hoog, van laat naar vroeg, van boven naar beneden en van teen naar 't ander.

Goedenavond thuisbasis,

We zijn er geraakt. Daarmee bedoelen we dan van onze laptop naar uw scherm. U zat misschien op hete kolen maar wij zaten hier allesbehalve stil. Druk druk druk.

Van laag naar hoog

Soit. We zijn er gelukkig ook vlot geraakt. Zonder enig oponthoud brachten Rachel en Wim - onze sympathieke chauffeurs - ons van het lage Antwerpen, aan de oevers van de machtige Schelde naar het hoge Zinal, aan de oevers van de lieflijke Navisence. Maar liefst 1660m naar omhoog.

Van laat naar vroeg

Het was al wel best laat toen we aankwamen in Berchem. Maar liefst drie uur rijden. Dat werkte verwarrend voor enkele kinderen maar dat is ze vergeven. Ze kunnen er ook niet aan doen dat de Luxemburgers geen eigen namen kunnen verzinnen voor hun snelwegparkings. Na de plaspauze gingen de oogjes onverbiddelijk dicht (nou ja) en dankzij het gebrek aan nachtelijke verkeersdrukte arriveerden we verrassend vroeg in Zinal. Kwart over zeven. Dankuwelalstublieft. We hebben er dus al wel een lange dag opzitten. De oogjes zijn dus alweer onverbiddelijk dicht, deze keer iets dichter.

Van boven naar beneden

Het gaf ons wel de kans om onze eerste dag hier ten volle te benutten. Met onze sleetjes gleden we al een hellinkje af. Met onze ski's plannen we morgen hetzelfde te doen. Gezonde spanning hangt in de lucht.

Van teen naar 't ander

Want zo voelt het hier wel. Een opeenvolging van nieuwe indrukken waar even geen einde aan lijkt te komen. Wie had deze ochtend immers gedacht dat ze dieren zouden tekenen met hun tenen? (Aaaah, vandaar die teen. Berg uw bericht over een spelfout al maar op.)

We geven u een paar foto's als wiedergutmachung voor het lange wachten vandaag. U ziet een hotel, een lift naar het skigebied, een zonnige dag en 29 Zinal-zonnetjes.

U leest ons morgen terug.

Fijne avond!